gepubliceerd op
Voor sommige is het eindelijk zo ver, andere waren liever nog even bij paps en mams thuis gebleven. Toch moeten we er allemaal een keer aan geloven: weg uit je ouderlijk huis, op kamers! Ik zet er een uitroepteken achter zoals je ziet, omdat ik tot de eerste categorie behoor. Op kamers wonen, je eigen dingen regelen en bepalen en niets is te gek. In één woord: geweldig! Ik woon in een studentenhuis in het centrum met nog 7 andere studenten van verschillende studies en met uiteenlopende achtergronden. Sommige zijn lid van een studentenvereniging geworden terwijl andere hun plezier vinden bij een sportvereniging of liever gezellig met vrienden naar de kroeg gaan. Elke avond staat er een bord eten klaar, soms door jezelf klaargemaakt en de volgende dag kookt een van je huisgenoten weer. Erg makkelijk, maar het is vooral gezellig om samen te eten. Er zijn dan ook altijd wel vijf van de acht mensen thuis en als er vrienden langskomen dan wil het ook gebeuren dat je voor veertien man staat te koken. Na het eten lekker met z’n allen op de bank voor een kopje koffie of thee en een leuke film op tv. "Ik ga nog even bij een paar vrienden langs" zegt de een, terwijl een andere huisgenoot net klaar is met leren en het vrijgekomen plekje op de bank direct inpikt. In de zomer lekker barbecueën met z’n allen of in de zon witbiertjes drinken op het dakterras. Het is gek, maar wanneer je met een aantal mensen zo dicht op elkaar woont, word je vanzelf goede vrienden. Er is altijd wel iemand bij wie je je verhaal kwijt kan of iemand die in is voor een flauw geintje. Zo hebben we laatst op een middag met z’n drieën besloten dat de hele huiskamer maar eens omgetoverd moest worden. Toen de rest thuis kwam, was de woonkamer niet meer gebroken wit maar zat er ineens groene verf met glitters op de muur. Zoals ik al zei, niets is te gek! Erik
